::al kisah seorang ummi::

..... (blurr kejap lambang dah lama tak update. nasib ingat lagi password ngan username. hehe)

melihat kepada post di bawah, hampir 6 bulan blog ini ditinggalkan. bukan malas update cuma terlalu banyak tumpuan perlu diberikan kepada cinta hati cinta hati depan mata. itu kehidupan yang real. blog ini cuma sekadar diari supaya satu hari nanti bile entry ini dibelek semula, mungkin ade yang boleh tersenyum.

nak dipendekkan cerita, sekalipun saye rajin mengupdate selepas ini, semuanya berkait dengan "al kisah seorang ummi" =)

alhamdulillah Allah permudahkan urusan mengandung dan bersalin saya. alhamdulillah juga Allah kurniakan puteri yang comel dan sangat memahami ummi&abi nyer. boleh kate sejuk mata memandang. serius. mama kate, jadi ibu kene banyak bersabar sebab setiap kata dan gerak hati ibu itu adalah doa kepada anaknya.

nah. boleh dikatakan menjadi seorang ummi tu ibarat satu tarbiah utk diri sendiri. saya cuba utk menjaga diri sehabis baik. nak cakap bende tak elok kene stop. nak buat bende tak elok kene stop. "alg, ingat anak!". pendek kate semua la. tarbiah. tarbiah. alhamdulillah

 

 ade banyak perkara yang macam lain macam sejak jadi ummi. tapi sikit2 la share ye =)

bende yang paling saye suke adelah.

dulu b4 ade anak: suami suka kenekan saye (mode melawak), kalau saye sengaje (sengaje ye, mode bergurau).. kalau saye sengaje buat salah je... suami akan sapu2 tapak kaki beliau sambil buat muke comel. 

--> nak cakap yang bawah tapak kaki beliau, ade syurga saye =D

sejak saye jadi ummi

tiap kali beliau sapu2 tapak kaki beliau.. saye pon da bole balas balik sekarang! haha. men sapu2 tapak kaki

--> syurga saya sekarang dengan suami. tapi alkisah sejak jadi ummi ni, anak saye hadiahkan syurganya di bawah tapak kaki saye. umminyer. moga puteri kami jadi aset kami ke syurga. dan...

moga moga syurga destinasi terakhir kami sekeluarga. bukan hanya dibawah tapak kaki.

bersambung...
oh. sticker umur anak da ade kat atas =)